2 Tawarikh 15

Pasal 15

א וַעֲזַרְיָ֙הוּ֙ בֶּן־עוֹדֵ֔ד הָיְתָ֥ה עָלָ֖יו ר֥וּחַ אֱלֹהִֽים׃
1 Azarya bin Oded dihinggapi roh Allah.
ב וַיֵּצֵא֮ לִפְנֵ֣י אָסָא֒ וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ שְׁמָע֕וּנִי אָסָ֖א וְכָל־יְהוּדָ֣ה וּבִנְיָמִ֑ן יְהוָ֤ה עִמָּכֶם֙ בִּֽהְיֽוֹתְכֶ֣ם עִמּ֔וֹ וְאִֽם־תִּדְרְשֻׁ֙הוּ֙ יִמָּצֵ֣א לָכֶ֔ם וְאִם־תַּעַזְבֻ֖הוּ יַעֲזֹ֥ב אֶתְכֶֽם׃ (ס)
2 Ia keluar menemui Asa dan berkata kepadanya: “Dengarkanlah aku, Asa, dan seluruh Yehuda dan Benyamin! Yang Mahakekal menyertai kamu selama kamu menyertai Dia. Jika kamu mencari Dia, Ia akan ditemukan olehmu; tetapi jika kamu meninggalkan Dia, Ia akan meninggalkan kamu.
ג וְיָמִ֥ים רַבִּ֖ים לְיִשְׂרָאֵ֑ל לְלֹ֣א ׀ אֱלֹהֵ֣י אֱמֶ֗ת וּלְלֹ֛א כֹּהֵ֥ן מוֹרֶ֖ה וּלְלֹ֥א תוֹרָֽה׃
3 Sudah lama sekali Israel hidup tanpa Allah yang benar, tanpa imam yang mengajar, dan tanpa Taurat.
ד וַיָּ֙שָׁב֙ בַּצַּר־ל֔וֹ עַל־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיְבַקְשֻׁ֖הוּ וַיִּמָּצֵ֥א לָהֶֽם׃
4 Tetapi ketika mereka terdesak, mereka berbalik kepada Yang Mahakekal, Allah Israel, dan mencari Dia, lalu Ia berkenan ditemukan oleh mereka.
ה וּבָעִתִּ֣ים הָהֵ֔ם אֵ֥ין שָׁל֖וֹם לַיּוֹצֵ֣א וְלַבָּ֑א כִּ֚י מְהוּמֹ֣ת רַבּ֔וֹת עַ֥ל כָּל־יוֹשְׁבֵ֖י הָאֲרָצֽוֹת׃
5 Pada masa-masa itu tidak ada ketenteraman bagi orang yang bepergian keluar maupun yang pulang, karena kekacauan besar melanda semua penduduk negeri-negeri itu.
ו וְכֻתְּת֥וּ גוֹי־בְּג֖וֹי וְעִ֣יר בְּעִ֑יר כִּֽי־אֱלֹהִ֥ים הֲמָמָ֖ם בְּכָל־צָרָֽה׃
6 Bangsa yang satu dihancurkan oleh bangsa yang lain, dan kota yang satu oleh kota yang lain, karena Allah mengacaukan mereka dengan segala macam kesesakan.
ז וְאַתֶּ֣ם חִזְק֔וּ וְאַל־יִרְפּ֖וּ יְדֵיכֶ֑ם כִּ֛י יֵ֥שׁ שָׂכָ֖ר לִפְעֻלַּתְכֶֽם׃ (ס)
7 Tetapi kalian, kuatkanlah hati kalian dan jangan biarkan tangan kalian menjadi lemah, karena ada upah bagi usaha kalian.”
ח וְכִשְׁמֹ֨עַ אָסָ֜א הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֗לֶּה וְהַנְּבוּאָה֮ עֹדֵ֣ד הַנָּבִיא֒ הִתְחַזַּ֗ק וַיַּעֲבֵ֤ר הַשִּׁקּוּצִים֙ מִכָּל־אֶ֤רֶץ יְהוּדָה֙ וּבִנְיָמִ֔ן וּמִן־הֶ֣עָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר לָכַ֖ד מֵהַ֣ר אֶפְרָ֑יִם וַיְחַדֵּשׁ֙ אֶת־מִזְבַּ֣ח יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֕ר לִפְנֵ֖י אוּלָ֥ם יְהוָֽה׃
8 Ketika Asa mendengar perkataan-perkataan ini dan nubuat nabi Oded, ia menguatkan hatinya dan menyingkirkan berhala-berhala yang keji dari seluruh tanah Yehuda dan Benyamin, serta dari kota-kota yang telah direbutnya di pegunungan Efraim. Ia juga memperbarui mezbah Yang Mahakekal yang berada di depan serambi Yang Mahakekal.
ט וַיִּקְבֹּ֗ץ אֶת־כָּל־יְהוּדָה֙ וּבִנְיָמִ֔ן וְהַגָּרִים֙ עִמָּהֶ֔ם מֵאֶפְרַ֥יִם וּמְנַשֶּׁ֖ה וּמִשִּׁמְע֑וֹן כִּֽי־נָפְל֨וּ עָלָ֤יו מִיִּשְׂרָאֵל֙ לָרֹ֔ב בִּרְאֹתָ֕ם כִּֽי־יְהוָ֥ה אֱלֹהָ֖יו עִמּֽוֹ׃ (פ)
9 Ia mengumpulkan seluruh Yehuda dan Benyamin, juga orang-orang dari Efraim, Manasye, dan Simeon yang tinggal sebagai pendatang di antara mereka. Banyak sekali orang dari Israel telah berpihak kepadanya, karena mereka melihat bahwa Yang Mahakekal, Allahnya, menyertai dia.
י וַיִּקָּבְצ֥וּ יְרוּשָׁלִַ֖ם בַּחֹ֣דֶשׁ הַשְּׁלִישִׁ֑י לִשְׁנַ֥ת חֲמֵשׁ־עֶשְׂרֵ֖ה לְמַלְכ֥וּת אָסָֽא׃
10 Mereka berkumpul di Yerusalem pada bulan ketiga, pada tahun kelima belas pemerintahan Asa.
יא וַיִּזְבְּח֤וּ לַיהוָה֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא מִן־הַשָּׁלָ֖ל הֵבִ֑יאוּ בָּקָר֙ שְׁבַ֣ע מֵא֔וֹת וְצֹ֖אן שִׁבְעַ֥ת אֲלָפִֽים׃
11 Pada hari itu mereka mempersembahkan korban sembelihan kepada Yang Mahakekal dari jarahan yang mereka bawa: tujuh ratus ekor lembu sapi dan tujuh ribu ekor kambing domba.
יב וַיָּבֹ֣אוּ בַבְּרִ֔ית לִדְר֕וֹשׁ אֶת־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֲבוֹתֵיהֶ֑ם בְּכָל־לְבָבָ֖ם וּבְכָל־נַפְשָֽׁם׃
12 Lalu mereka mengikat perjanjian untuk mencari Yang Mahakekal, Allah nenek moyang mereka, dengan segenap hati dan dengan segenap jiwa mereka.
יג וְכֹ֨ל אֲשֶׁ֧ר לֹֽא־יִדְרֹ֛שׁ לַיהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל יוּמָ֑ת לְמִן־קָטֹן֙ וְעַד־גָּד֔וֹל לְמֵאִ֖ישׁ וְעַד־אִשָּֽׁה׃
13 Siapa pun yang tidak mencari Yang Mahakekal, Allah Israel, harus dihukum mati, baik kecil maupun besar, baik laki-laki maupun perempuan.
יד וַיִּשָּֽׁבְעוּ֙ לַיהוָ֔ה בְּק֥וֹל גָּד֖וֹל וּבִתְרוּעָ֑ה וּבַחֲצֹצְר֖וֹת וּבְשׁוֹפָרֽוֹת׃
14 Mereka bersumpah kepada Yang Mahakekal dengan suara nyaring, dengan sorak-sorai, dan dengan bunyi nafiri serta sangkakala.
טו וַיִּשְׂמְח֨וּ כָל־יְהוּדָ֜ה עַל־הַשְּׁבוּעָ֗ה כִּ֤י בְכָל־לְבָבָם֙ נִשְׁבָּ֔עוּ וּבְכָל־רְצוֹנָ֣ם בִּקְשֻׁ֔הוּ וַיִּמָּצֵ֖א לָהֶ֑ם וַיָּ֧נַח יְהוָ֛ה לָהֶ֖ם מִסָּבִֽיב׃
15 Seluruh Yehuda bersukacita karena sumpah itu, sebab mereka bersumpah dengan segenap hati dan mencari Dia dengan segenap kerelaan mereka. Ia pun berkenan ditemukan oleh mereka, dan Yang Mahakekal mengaruniakan kepada mereka keamanan di segala penjuru.
טז וְגַֽם־מַעֲכָ֞ה אֵ֣ם ׀ אָסָ֣א הַמֶּ֗לֶךְ הֱסִירָהּ֙ מִגְּבִירָ֔ה אֲשֶׁר־עָשְׂתָ֥ה לַאֲשֵׁרָ֖ה מִפְלָ֑צֶת וַיִּכְרֹ֤ת אָסָא֙ אֶת־מִפְלַצְתָּ֔הּ וַיָּ֕דֶק וַיִּשְׂרֹ֖ף בְּנַ֥חַל קִדְרֽוֹן׃
16 Bahkan Maakha, ibu Raja Asa, diturunkannya dari kedudukan ibu suri karena ia telah membuat patung yang keji untuk Asyera. Asa menebang patung keji itu, menghancurkannya sampai halus, lalu membakarnya di Sungai Kidron.
יז וְהַ֨בָּמ֔וֹת לֹא־סָ֖רוּ מִיִּשְׂרָאֵ֑ל רַ֧ק לְבַב־אָסָ֛א הָיָ֥ה שָׁלֵ֖ם כָּל־יָמָֽיו׃
17 Akan tetapi, bukit-bukit pengorbanan tidak disingkirkan dari Israel; namun hati Asa tulus sepenuhnya seumur hidupnya.
יח וַיָּבֵ֞א אֶת־קָדְשֵׁ֥י אָבִ֛יו וְקָֽדָשָׁ֖יו בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֑ים כֶּ֥סֶף וְזָהָ֖ב וְכֵלִֽים׃
18 Ia membawa ke dalam Bait Allah persembahan-persembahan kudus ayahnya dan persembahan-persembahan kudusnya sendiri, yaitu perak, emas, dan perkakas-perkakas.
יט וּמִלְחָמָ֖ה לֹ֣א הָיָ֑תָה עַ֛ד שְׁנַת־שְׁלֹשִׁ֥ים וְחָמֵ֖שׁ לְמַלְכ֥וּת אָסָֽא׃ (ס)
19 Tidak ada lagi perang sampai tahun ketiga puluh lima pemerintahan Asa.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya